بایگانی‌های گ - صفحه ۱۰ از ۸۸

گ معین

(اِ.) جا، مکان، مقام.

گ معین

(اِمر.) آغل گاو، زاغه.

گ معین

(رِ) (اِ.) گهواره، وسیله‌ای که کودک را در آن می‌خواباندند.

گ معین

(مِ) (اِ.) هر یک از سلول‌های جنسی گیاهان یا جانوران.

گ معین

(~. مِ) (اِمر.) ورقة اجازة عبور از مرز، پاسپورت.

گ معین

(گَ یِّ) (حامص.) گدایی کردن.

گ معین

(گَ یا گِ) (ص.) سایل، دریوزه گر. ؛~ی سامره کنایه از: گدای بسیار سمج....

گ معین

(زَ) (اِمر.) زهرة گاو.

گ معین

(تِ یَ یا یِ) (اِمر.) تکیه و متکای بزرگ طولانی که بزرگان چون بر مسند ...

گ معین

(هَ) (اِ.) نام شش جشن که ایرانیان به مناسبت آفریده شدن عالم در شش روز...

سایدبار