بایگانی‌های گ - صفحه ۱۶ از ۸۸

گ معین

(~. مَ دَ) (مص ل.) ناگوار افتادن، ناگوار آمدن.

گ معین

(گَ رّ) (اِ.)۱- حجام، سرتراش، دلاک.۲- بنده، غلام.

گ معین

(گِ) (ص.)۱- سنگین، ثقیل.۲- پربها.۳- بسیار، بی شمار.۴- سنگینی، سنگینی...

گ معین

(گُ. گِ رِ تَ) (مص ل.)۱- (عا.) مشتعل شدن.۲- مجازاً: بسیار خشمگین و تحر...

گ معین

(گِ. هُ تِ) (اِمر.) مهمانخانه بزرگ و عالی شهر.

گ معین

(~. تَ)(مص م.) عزیز داشتن، م حترم داشتن.

گ معین

(~.) (اِ.) کوه.

گ معین

(~. بَ) (ص مر.) نفیس، باارزش، قیمتی.

گ معین

(گِ) (ص.) عزیز، محبوب، مکرم، بزرگ.

گ معین

(گُ ذَ تِ) (ص مر.) جِ گذشته، پیشینیان.

سایدبار